Βλογιοκομμένο έρμο κι’ανάχαρο το φέρανε.
Χαραγμένο. Στα μέσα και στα έξω του.
Από σίδερα καμμένα. Μα κι’από λόγια.
Μα εκείνο, μικρές, σταθερές δόσεις εκδίκησης γύρεψε.
Και τώρα, σιμά τα χαλασμένα του φτιάχνει.
Και τώρα, που αλύχτησε σαν σκύλος μαύρος δέσμιος, τώρα, που τις πληγές του έγλυψε, τώρα έπαψε.
Τώρα τα δόντια φαίνονται.
Ερυθρός Ξηρός Βιολογικός Οίνος, Άβδηρα Ξάνθης, Θράκη
Μαυρούδι Θράκης
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Φρέσκια, νεανική, πλην όμως στόφας, φινέτσας και ταυτοτικού στίγματος μύτη. Κόκκινα και μπλε άνθη, γλυκά μπαχάρια με μαύρο πιπέρι, βαθύς πυρήνας μαυροκόκκινων κερασιών και βύσσινων με μαύρο δαμάσκηνο, με μιά εμβόλιμη blueberry αιχμή.
Πολύ ευγενική δερματική και ψημμένου κρέατος νύξη, με ελαφρύ βοτανικό υπαινιγμό και αδύναμα ίχνη σκούρου ορυκτού.
Η μετατόπιση αρχίζει και φαίνεται.
Ένας κομψός αέρας διαπνέει πλέον το άλλοτε υπερσυμπυκνωμένο, αρραγές φρούτο, που έχει ανέβει σκαλοπάτι λεπτότητας, χωρίς να απολέσει βάρος.
Υψηλή οξύτητα βάφει με περισότερο κόκκινο χρώμα το λαχταριστό, υψηλής έκφρασης φρούτο με τις σκούρες-μπλε εκφορές και την σαφή ανθική του διάσταση. Πολλά γλυκά μπαχάρια και πιπεράτοι τόνοι, οι ισχυρές τανίνες έχουν την καλύτερη δομή που μπορώ να θυμηθώ από καταβολής ετικέτας, με εκπληκτική διάταξη στο γεμάτο σώμα, ενώ το ορυκτό δεν γίνεται να καταστήσει εαυτόν πιό ευκρινές από αυτό, εμπλέκοντας και ανθρακικά στοιχεία μαζί με τα ηφαιστιακά μαύρα. Δέρμα που περισσότερο το καλύπτουν ιωδιούχες στίξεις ζωικής μελάνης.
Πάρα πολύ μακρά επίγευση, εξαιρετικά μπαχαρένια πιπεράτη και ορυκτή, με σκούρη σοκολάτα και πολύ κρυφούς βοτανικούς ορισμούς που προσπαθούν να αφυπνιστούν.
Αν το αλκοόλ δεν ήταν τόσο πρόδηλο και αιχμηρό στο τελείωμα, θα μιλούσαμε γιά κομψοτέχνημα.
Φάσσα με σάλτσα κεράσι.
Σογάνια γεμιστά με αρνί και χοιρινό, μπαχάρια και κουκουνάρι.
Μαντί γεμιστό με ραγού από πρόβατο και σάλτσα γιαουρτιού.
Boeuf Marengo.
