Το κόστος του στοιχήματος.
Μέσα στην ακραιφνή συνηγορία των συνθηκών.
Και το μάτριξ της ιδανικότητας, λες και εξέδωσε το πρότυπο εγχειρίδιο της υποδειγματικής ωρίμανσης το Φθινόπωρο εκείνο. Η τρέχουσα χρονιά του 2019 τού κτήματος, στέκεται παρακινητικός οδηγός γιά εμβάθυνση στα ανεξερεύνητα χωρία της ικανότητας αντοχής στον χρόνο των γηγενών ποικιλιών, και ένα καμπανάκι παρότρυνσης γιά αντίσταση του οινοπαραγωγικού σώματος, στα αδυσώπητα κελεύσματα της αγοράς.
Βιολογικός Λευκός Ξηρός Οίνος, Αρχαία Μαντίνεια Αρκαδίας, Πελοπόννησος
Μοσχοφίλερο 90%, Sauvignon Blanc 6,3%, Chardonnay 3,7%
Βαθύ λεμονί με γκριζωπές και χάλκινες-ροζουλί ανταύγειες.
Άκρως ενδιαφέρουσα, ατυπική ποικιλιακά μύτη. Κλειστή, προκρίνει μία ελαφρότατα καπνική ορυκτή ανάγνωση και νοητικούς συνειρμούς από γη ασπριάς, με γύψο, μη αρωματικό ταλκ και ασπιρίνη, χωρίς το τελευταίο να φέρνει σε φαραμακευτικό σφάλμα. Πολύ κρυμμένα στα ενδότερα κίτρινα δαμάσκηνα και πραουστιά, ώριμα ανοιχτόχρωμα εσπεριδοειδή και γινωμένα ωχρά ανθάκια. Νέτη και λιτή, δεν επιτρέπει αρωματικότητα, με μπαχαράτα στοιχεία πιό πρόδηλα, από κείνα τα χαντακωμένα βαθιά των βοτανικών με άγρια χόρτα, το δε βουτυράτο στίγμα μετριέται ppm.
Ατσάλινο, στυγερό από την υψηλή οξύτητα που μαστιγώνει, δείχνει ένα καθάριο, αυστηρό πρόσωπο στον ελαφρά γεμάτο, ηπίως λιπαρό ουρανίσκο. Ακρότατα ορυκτό, με ένταση, δίνει υψηλούς τόνους φρεσκάδας παντούθε, εκφέροντας με Δωρική νοστιμιά το φρούτο και προσιδιάζοντας σε βορειοευρωπαϊκά στάνταρντς, και αγνότητας, αλλά και ελαφράδας. Μέσα από την περίκλειστη, σφιχτή δομή του φρούτου, διαφαίνονται μακρινά παραθυράκια αρωματικότητας που τελικά δεν πείθουν, αφήνοντας απλά μία τρεμάμενη ανάμνηση από μίνι ροζ μπουμπουκάκια τριαντάφυλλου να προσπαθεί να επιβιώσει, σε πιό μπροστινό δε μέτωπο τα πικάντικα μπαχάρια, με τα άγρια χόρτα στο κατόπι και μιά ελαφρότατη βουτυρένια νότα να αντιπροσωπεύει το πενιχρό ποσοστό του βαρελιού.
Πολύ καλή, φαινολική, σχεδόν μακρά επίγευση, πάνω απ’όλα και εντεταμένα ασβεστολιθικά ορυκτή, ολοένα αναπτυσσόμενα πιπεράτη και πικάντικη στην μπαχαρένια και βοτανική θεματική της, με λίγο λουκούμι να διακόπτει ανούσια χωρίς δυνάμεις, και με το θειώδες να ακούγεται καθαρά και ξάστερα.
Σε μιά πανηγυρική κατραπακιά, δεν θα έβρισκα καμία από τις τρεις ποικιλίες σε τυφλή δοκιμή (ίσως λίγο προβληματιζόμουν γιά Μοσχοφίλερο), βάζοντας στο σαστισμένο μου μυαλό κάτι μεταξύ από Λαγόρθι και Muscadet-Sèvre-et-Maine, γιά να ξεφτιλιστώ χοντρά.
Η τρέχουσα εσοδεία στα ράφια.
Αντέχει τα πάντα στο τραπέζι, από θαλασσινά, όστρακα και ψάρια, μέχρι πουλερικά και λευκό κρέας από χοιρινό, αρνί κατσίκι, κρεατόπιτες και κοτόπιτες, έχοντας βγει αλώβητο από κατσίκι φρικασέ με μπόλικο ξινό αυγελόμονο.
