Λυμαντήρ των κόκκινων κόσμων.
Ο λυμεώνας της ερυθράς τύρσεως.
Η στράντζα που γυάλισε μεμιάς την άλικη λαμαρίνα.
Το λάζικο που χάραξε βαθιά στην ψυχή του Ξινόμαυρου το μονόγραμμα της ροζέ ευφορίας.
ΠΓΕ Μακεδονία, Τρίλοφος Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Όχι απολύτως διαυγές βαθύ σομόν-πορτοκαλί.
Έωλες, πολύ λίγες οι γευσιγνωστικές σημειώσεις, γιά την απερίγραπτη, παραδεισένια εμπειρία της μύτης. Ανάμεσα στην μάταιη καταγραφή της ανεξάντλητης πηγής ανάτασης, οι αποξηραμένες φράουλες, το λικέρ βερύκοκκο, τα λιαστά πορτοκαλί λουλούδια, η πάστα φραγκόσυκου, η μαρμελάδα καρότου και λωτού, τα φουρνιστά σαγκουΐνι και κουμ-κουάτ, τα ατελείωτα γλυκά μπαχάρια και οι τόσο ραφινάτες βοτανικές περασιές, η ντελικάτη υποψία δέρματος και τηγανητού καπνιστού μπέϊκον, το ξύσμα μολυβιού. Η τόσο ανεπαίσθητη, συρικτή redox φωνή, είναι δική του, κατάδική του, φυλακισμένη γιά πάντα μέσα του.
Απέλεθρος, απέραντος ορίζοντας ομορφιάς, η χαρά της ζωής αποτυπώνεται γευστικά, δεν υπάρχουν αρκετές λέξεις γιά ξηλώσουν από μέσα του τις αναρίθμητες ψηφίδες ηδονής, και να τις κάνουν γραπτό λόγο. Τεράστιος όγκος, αλλά άϋλος, διάφανος, υφαντές, σαντουκένιες, άηχες τανίνες, εντός του χορεύουν η φουντωμένη γλυκύτητα των σακχάρων και ο αφανιστής τους, η παροξυσμική οξύτητα που εξευγενίστικε γιά να γίνει καβαλιέρος τους, τα άδυτα φωτίζονται από ορυκτά λυχνάρια, το ταγκό είναι ερωτικό, αισθησιακό, με μιά ντροπαλή παλιομοδίτικη και υποκρυπτόμενη λαγνεία που εξέπεμπαν τα βλέμματα των παλιών κυράδων, όταν φλογισμένα τρυπούσαν τα πάντα χωρίς να λένε τίποτα.
Ατέρμονη, αναλλοίωτη επίγευση, δεν φτάνει ποτέ στο τέλος.
Ο σκληρός, βίαιος, τρυφερός, αισθαντικός εραστής των ερυθρών, είναι εδώ.
Με Diam 10 Origine, for the long haul, που λένε και στην Ινγκλατέρα.
Ό,τι μπορεί να κάνει ένα ερυθρό, αυτό το κάνει καλύτερα.
Όπου θέλετε, όποτε θέλετε, σε ό,τι θέλετε.
Στεριά, αήρ, θάλασσα, υπό τον απόλυτο έλεγχό του.
